دلنوشته های مامانی در 5 و6 ماهگی

دردونه ی مامانو بابایی 

روزها داره مثه باد میگذره وما داریم هر روز عاشقو دلباخته تر از دیروز میشیم.تمام لحظات با تو بودن واسه منو بابایی یه دنیا حرفه که زبونم قادر به گفتنش نیست.

گاهی اوقات میشینمو به بچه گیای خودم فکرمیکنم اون موقع ها درک نمیکردم که چقدر پدرا ومادرا میتونن بچه هاشونو دوست داشته باشن اما الان به اون درک رسیدم. به قول بزرگترا تا آدم خودش بچه دار نشه هیچکدوم ازین مسایل رو نمیفهمه.....من الان خیلی خیلی خیلی بیشتر از قبل پدرو مادرمو دوست دارم و بهشون احترام میذارم و میخوام مثه پروانه دورشون بگردم 

 از همینجا میخوام دستشونو ببوسم وبگم اگه اذیتتون کردم به بزرگواری و بخشندگی خودتون ببخشید جوون بودمو جاهل 

میدونی دختر خوشگلم حتما در آینده واسه تو هم یه همچین حسی با سوالات زیاد پیش میاد

الان که 5_6ماهته خیلی راحت به پشت میچرخی 

خیلی کنجکاوی 

دستات همش توی دهنته

میخندیو حواست به همه جا و همه ی صداهای اطرافت هست

به قول مامانم اخلاقت به خودم رفته خوشرو و اجتماعی هستی

وای مامانی از شیر خوردنت بگم .....

چشای نازتو به چشام میدوزی و دستمم محکم میگیری و تا خالی نکنیش از سینم جدا نمیشی

خداروشکر همه چیت نرمال قوی و سالم هستی مشکل نفخت بهتر شده اما هنوزم بعضی شبا ناراحت میخوابی...

عزیزم این روزا

من یکم توی عکس گرفتن از تو تنبل شدم راستش دوری از خونواده بعضی وقتها خیلی خسته وکلافم میکنه میدونم دختر با گذشتی هستی و مامانیه غمگینتو میبخشی اما بهت قول میدم ماههای دیگه عکسای خوشگلو پرفکتی ازت بگیرم

تو ی دنیا یه جیمل طلا که بیشتر ندارم  میخوامت جوجو کوچولوی ناز من

عاشقتم ویتامین من